Başarı Hikayeleri
Merve Bekiroğlu, Ömür Efe, Çankırı

O kadar çok zor görünen bir süreç vardı ki önümüzde, imkansız geldiği için korkarak başladık uyku eğitimi sürecine. İlk gün mümkün değil olmaz dedi, biz bu işi yapamayız, başaramayız sanki hep daha sakin çocuklar sadece eğitime uyar diye düşünür olduk ve ardından Tuğçe Hanım’ın bize verdiği destek… Sabretmeyi, başarmak için vazgeçmemeyi öğretti. İnanın hani ağlıyor ya çocuklarımız sonra dayanamıyoruz tekrar yapıyoruz dediklerini. Çocukları biz şımartıyoruz. Kararlılık çocuk büyütmekte en başta gelen şeymiş, bunu Tuğçe Hanım’la anladık, sabrettik ve sonucunda hem oğlumuz, hem biz çok mutlu olduk. O uyumayı, uyku saatlerini öğrendi, kendisi uyumanın nasıl olduğunu öğrendi, başardı. Biz de akşam ne demek onu anladık, birlikte oturmak televizyon karşısında uzanmak bize de nasip oldu, teşekkürler Tuğçe Hanım…

Selen Asfuroğlu, Efe, İstanbul

Anne olmak; öncesinde istediğim kadar kendimi hazırlasam da, her an her saniye gafil avlandığım bir süreç oldu. Bir psikolog olarak insan psikolojisi süreçlerini iyi biliyor ve tanıyor olmak beni ‘uykusuz geceler’ e hazırlıklı kılmadı tabi ki. Oğlum Efe doğduğu ilk günden bu yana, bir gece bile kendi beşiğinde uyuyan bir bebek olmadı. Memede, mama yerken, kucakta, salıncakta, arabada…Beşiği hariç her yerde uyudu. Tabi uyku süreleri hep kısaydı ve uykuya çoğunlukla ağlayarak dalıyordu. Bronşit, reflü, gaz, diş çıkarma derken zaten uyuduğu süreler daha da kısaldı. 16 aylık olana kadar düşe kalka sözüm ona uyudu da büyüdü. O uyumazken, biz de uyumadık tabi ki :) 16 ay boyunca ailede sağlıklı uyku uyuyabilen bir bireyimiz kalmadı. Çalışan anne babalar olarak işe neredeyse sıfır uykuyla gitmek, eve gelince gittikçe enerjisi ve ilgi ihtiyacı artan bir bebeğe zaman ayırmak… Hayatımın hiçbir evresinde bu kadar yorgun ve mutsuz ama aynı zamanda enerjik ve mutlu gözükmeye çalıştığım başka bir zaman daha olmadı. Bir yandan daha önceden bu süreçlerden geçmiş annelerden ve hamilelik sürecimdeki araştırmalarımdan uyku eğitiminin varlığından haberdardım. Fakat zararlı olacağı ile ilgili önyargılarım sebebiyle bir türlü yanaşmadım. Çok fazla uyku danışmanı ve uyku eğitimi yöntemi olması kafamın karışmasına sebep oldu. Fakat sonrasında sevgili Tuğçe Hanım’ın İnstagram hesabına rastladım. Hem çocuk psikoloğu olduğunu hem de araştıranlar bilir Kim West metodunu uyguluyor olduğunu görünce hiç tereddüt etmeden kendimizi ona teslim ettik. İyi ki de ettik. Meğerse oğlum uyumak istiyormuş ama biz onu uyutmayı beceremiyormuşuz! İstediği tam da yatağında, düzenli uyku saatlerinde sakince uyumakmış. Aylarca aslında eğitimi vermekten korkup kaçan benmişim :) Şimdi düşününce, uyku eğitimi süresince yaşadığımız ufak tefek alışma süreçleri, bu zamana kadar yaşadığımız en kolay süreçmiş. Bundan önceki 16 aylık sürece nasıl katlanmışız aklım almıyor. Efe şimdi gündüz veya gece yatağında kendi başına kesintisiz uyuyor. Tabi, biz de! Tuğçe Hanım’a süreçte, bize sağladığı motivasyonu, sabrı ve desteği için çok çok teşekkür ederiz.

Aybüke Gönülal, Sarp, Bolu

Tuğçe Hanım iyi akşamlar. Sanırım bizim için eğitim bitti. Artık Sarp uykusu geldiğinde yatağına koyduğumuzda uyuyor, dışardaysak eğer bebek arabasında uyuyor. Bugün 2 uykuya indik. Uyku eğitiminden önce huysuz bir köfte olan Sarp, şu anda çok güleç, neşeli ve sakin bir bebek oldu. Gittiğimiz mekanlarda kucağımızdan inmez, sürekli ağlar, gezdirmek zorunda kalırdık, artık mama sandalyesinde sakince oturuyor. Bazen rutine bile ihtiyaç duymadan yatıyor. Şu sıra sadece diş çıkardığı için gece birkaç kez kalkıyor ama duyduğum kadarıyla başka diş çıkaran bebeklerin anneleri hiç uyutmuyor diyor. Ben size emeğiniz için ve bilgi birikiminizi benimle paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Artık başa dönsek bile ne yapmam gerektiğini biliyorum. Eşim uyku eğitimine başlamadan önce ‘ne yapacak yani sihir mi diyordu’ şimdi ise ‘iyi ki bu eğitimi almışız diyor’. Özellikle eğitim süresi bitmesine rağmen bizimle ilgilenmeye devam ettiğiniz için de ayrıca teşekkür ederim.

Işık Derya Akpınar, Defne Masal, Bolu

Burada yorum yazan çaresiz ya da merak içerisindeki annelere birkaç şey söylemek istiyorum: Ben 15 ay boyunca KOLİK olan kızımı defalarca hastanelere (kolik sancılarından dolayı nefesi kesildiği için) taşımış bir anneyim. Uyku kelimesi bizim için hiçbir şey ifade etmiyordu, zira ne ben ne de minik kızım 15 ay boyunca doğru düzgün 3 saat uyumamıştık!! Sonra ‘uyku eğitimi’ ile tanıştım. İlk başlarda ümitsizce ‘acaba diyordum, benim minik kızım da bu şekilde uykuya dalabilir mi?’ İnternette yaptığım araştırmalar sonucunda Tuğçe Hanım’ı buldum ve kendisiyle hemen irtibata geçtim. Öyle harika bir insan ki… Yazarak anlatmak mümkün değil. Uyku eğitiminin ilk günü kızım 1 saat 15 dakika çılgınlar gibi ağladı, ağlamasına alıştığımdandır diye düşünüyordum, hiç rutini bozmadım. Defalarca tekrarladım. Sonunda uyudu. İkinci uykumuzda 10 dakikada uykuya daldı, gözlerime inanamadım. Tuğçe Hanım bebeğimiz ve bizim yaşayışımızı öyle güzel analiz etti ki, nerede hatalarımız olduğunu hemen tespit ederek bizi doğru yola sevk etti. Kızım artık uykuya kendi gitmek istiyor. Ellerimizden tutup ‘ee eee huuu’ diyerek uykusunun geldiğini belli ediyor. Öpüp kokladıktan sonra bana öpücük yollayıp odasından gönderiyor ve 5 dakika içinde kendi kendine şarkılar, ninniler söyleyerek uykuya dalıyor. Geceleri bir kez belki uyanıyor, belki uyanmıyor!!! BİZİM HAYATIMIZ DEĞİŞTİ, EŞİMLE OTURABİLİYOR, AKŞAM DİNLENEBİLİYOR, SABAH UYKUMU ALMIŞ BİR ŞEKİLDE İŞİME GİDEBİLİYORUM :) KIZIMIN BOYU UZADI, KİLOSU NORMALE ULAŞTI, HUZURU ARTTI, MUTLULUĞU GÖZLERİNDEN OKUNUYOR, KENDİ KENDİNE 4 SAATE VARAN ÖĞLE UYKULARINA YATMAYA ÇALIŞIYOR BİZ UYANDIRIYORUZ ZORLA, AKŞAM8 BUÇUKTA YATTIĞI UYKUDAN SABAH 8 DE KALKIYOR. SADECE TUĞÇE HANIM’A GÜVENİN VE NE DİYORSA YAPIN, SORGULAMAYIN, BAHANE ÜRETMEYİN, O DA BİR ANNE, BUNU DA UNUTMAYIN!

Bahar Bektaş, Aslı, -

Aslı’nın doğduğundan beri uyku ile problemi olmamıştı. Çünkü o uyusun diye saatlerce memede veya üzerimde uyumasına izin vermiştim. 6 ay boyunca uykusunu aldı, gelişimi gayet güzeldi. Ama artık alışkanlık haline gelen memede uyuma ya da beni göremeyince uyumaya devam etmeme konusu sorun olmaya başlamıştı. Uyku eğitimine karşı çıkan, destekleyen her türlü yazıyı okudum. Kafam çok karıştı, ta ki Aslı’nın uykuları bozulmaya başlayana kadar. Benim için oldukça yorucu olmaya başlamıştı. Bu işi tek başıma bir defa denemeye kalktım ama Aslı beni hemen alt etti, üstelik acısını bir süre her uyandığında istediğini yaptırarak çıkardı. Tuğçe Hanım sizi eğitimi araştırırken İnstagram’da gördüm. Önce bir süre takip ettim, yorumları okudum. Bu eğitimi psikolog eşliğinde ve üstelik astronomik fiyatlar vermeden yapmak fikri yanında, size dair olumlu yorumlar ve paylaşımlar güven ve cesaret verdi. Asla tek başına yapılacak bir eğitim olmadığını biliyordum. Nihayet eğitime başlamıştık. Daha ilk günden neden bir psikolog eşliğinde yapmanın önemli olduğunu anladım. Çünkü size attığım videodan sorunu hemen fark ettiniz. Bebeğimi uyaran bendim ve siz yöntemi değiştirir değiştirmez ilk günden eğitim kısa sürede başarı sergiledi. İlk günler çok üzüldüm, çok tedirgin oldum çünkü aslında sadece bebeğimi değil, kendimi de bu alışkanlıktan kurtarıyormuşum. Aslında tek bağımlı bebekler değil, biz anneler de bağımlı oluyoruz. Protesto ağlamaları önce bana yalnız ve korkuyormuş gibi geldi çünkü o açıdan düşünmeye odaklıydım ama fark ettim ki aslında ben öyle hissediyordum. Gece kaç defa gidip, yanıma getiresim sarılasım, mememe koyasım geldi. İlk geceler çok özledim. Bir nokta kırılma noktası oluyor, dayanamadım ve uyumaya direnince gidip aldım, pes etmek istedim. Tuğçe Hanım aslında siz bana gerekli açıklamayı yaptınız ama ben hala tereddütte kalıp birkaç yıl önce bu eğitimi almış olan arkadaşıma da danıştım. O da aynı şeyleri söyledi ve bebeğinin asla olumsuz etkilenmediğini, aksine kaliteli uyku alışkanlığı kazandığını anlattı. Aslında ben bebeğimi bir bağımlılıktan kurtarıp ona hayatı, düzenini öğretiyordum. O akşamdan sonra bir daha geri adım atmadım. Bir haftadan sonra, bebeğim yeni düzenine öyle bir alıştı ki kendisi uyumayı talep etmeye başladı. Üstelik gece beslenmesinde hemen emip, kendini yatağa bıraktırmak isteyen hareketler yapmaya başladı. Şunu anladım ki, bebekler biz ne verirsek onu almaktalar. Yani ne öğrenirlerse ona bağlanıyorlar ve kesinlikle rutini seviyorlar. Artık bebeğim gündüz uzun uzun uyuyor. Gece kendisi uykusuna devam ediyor. Bana karşı daha sevgi dolu bakıyor. Ben de yeni düzene çok alıştım. Gece kesintisiz uyuyorum, gündüz daha kaliteli zaman geçiriyoruz. Aslı mutlu uyanıyor. Ağlayarak benimle uyku pazarlığı yapmıyor, o da uyumanın tadını çıkarıyor. Anne bebek arasındaki bağ memede uyumak, annesiz uyku uyumayı bilmemek, annenin yatağında uyumakla devam ettirilecek bir olgu değilmiş. Uyandığında onu sevecen bir sesle günaydın diyerek almak, oyun oynamak, yemek yedirmek, emzirmek, şakalaşmak, sevgi dolu davranmak çok daha önemliymiş. Uykusunu alamamış gergin bir anne, uykuları düzenli olmayan, gergin annesinden etkilenip huzursuz olan bir bebek düşünün, hangisi hayata karşı daha güvenli olur?! Size destekleriniz için çok teşekkür ederim Tuğçe Hanım…

Berna Şenocak, Ela, İzmir

Tuğçe Hanım merhaba. Artık benim de kızım mışıl mışıl uyumayı öğrendi. Sizinle eğitime başlamadan önceki yazışmalarımıza baktığımda içim sızladı, saat gecenin 03.00 ü, ben hala uyumadan ayağımda Ela’yı sallıyorum ve bitmiş haldeyim. Ela her ayağımda sallamayı bıraktığım anda uyanıyordu. O da, ben de tüm gece yorgunduk. Size yazmıştım ‘biz de başarabilir miyiz, daha ayağımda sallamamım durmasına katlanamıyor, nasıl olacak?’ diye. Siz hiç merak etmeyin başaracağız dediniz ve sizin mükemmel desteğinizle eğitime başladık. Kuzum sanki hep bugünü beklemiş, Hiç zorluk çıkarmadan hemen yatağını kabullendi, geceleri 8-9 kere uyanan Ela artık 1 veya 2 defa uyanıyor, her şey sizin sayenizde, mucize gibi. Eğitimi daha önce cesaret edip almadığım için, o uykusuz geceleri hem kendime, hem kızıma yaşattığım için pişmanım. Yazıyı okuyanlara söylemek istediğim, sakın bir iki ay daha dayan, geçer, büyünce alışır, o zaten kendi uyur yürümeye başlayınca yorulur uyur, diş çıkarıyor hep ondan yoksa uyur, sen çocuğunu nasıl ağlatacaksın, aşlata ağlata eğitim mi olur ( yok öyle bir şey Ela bile ağlamadıysa) diyen çevreyi takmayın, bir cesaret Tuğçe Hanım’la iletişime geçin, sizin de, bebeğinizin de hayat kalitesi artsın. Uykusunu almış, mutlu bebekler, mutlu aileler dileklerimle. Her şey için çok çok teşekkür ederim Tuğçe Hanım, iyi ki hayatımıza girdiniz.Verdiğiniz destek paha biçilemez.

Amina Kaya, Taha Mahir, Kocaeli

Hayırlı akşamlar Tuğçe Hanım, uzun zamandır uyku sıkıntısı yaşadığımız Mahir’imiz şimdi çok şükür kesintisiz uyuyabiliyor. Önceden akşam saat 22.00 de yatırırdık ki gece hiç uyanmasın diye ama ne fayda… Artık uykuları iyice düzensizleşince ve gece Mahir’i sakinleştirmek, uykuya dalmasını sağlamak zorlaşınca karşıma sizi çıkardı Mevla. Eğitim süresi boyunca rahatsızlansa da benim tatlı yavrum, her daim desteklerinizle bu süreci başardık, şimdi oğlum mutlu ve huzurlu, aynı şekilde biz de öyle :) Eşime bu eğitimden ilk bahsettiğimde ‘ne olabilir ki’ diye düşünenlerdendi. Ama dün akşam kendisi de ‘bu sürecin bu kadar verimli olabileceğini hiç tahmin etmiyordum, maçta 5’e 4 veya 4’e 3 yenilirsin ama pedagog hanım ve eşim beni 50-0 yendiler. O yüzden hiç sesimi çıkarmıyorum’ dedi. Bize verdiğiniz tüm destekler için ve işinizi çok iyi yaptığınız için çok teşekkürler…

Burcu Demircan, Ela, İstanbul

Yatağına koymam ile uyuması arasında geçen süre belki inandırıcı gelmez ama 10 saniye. Hem de bu sefer hiç ağlamadan ve bunların sebebi Tuğçe Hanım. Bize çok güzel bir uyku eğitimi planı hazırladınız ve her şey sizin sayenizde oldu. Biz eğitimi bitirdikten sonra son 15 gündür diş çıkarma, orta kulak iltihabı, gibi sancılı bir dönemden geçmemize rağmen, ara sıra uyku kurallarını askıya alsak bile bir kere eğitim öyle güzel ve başarılı geçti ki, kızım uyku alışkanlığından vazgeçmiyor, mesela emerek uyumuyor, hasta olduğunda bile yatağında yatmak istiyor. Sizinle tanışması gereken çok anne ve bebek var Tuğçe Hanım, her şey için çok teşekkürler…

Pınar Kocaoğlu, Doğa ve Dağhan, İstanbul

Doğa ile Dağhan (benim ikiz mucizelerim), 21 aylıklar ve ben yine her gece sabaha kadar yaşadığım rutini yaşıyorum. Devam sütleri, ee ee ler, piş pişler, alt değişmeler, ağlamalar havada uçuşuyor…Eşimin de mesleğinin vardiyalı olması sebebiyle yine evde değil ve ben çaresizce bir yandan bebeklerimin birini bırakıyor, diğerini sallıyorum. Bir yandan da düşünüyorum acaba bu böyle ne kadar devam eder ve ben bu duruma ne kadar dayanabilirim diye… Uyanık kalmak adına da bir yandan Instagram’da dolaşıyorum. Ve hani artık her şeyden yorulduğunuz ve yıprandığınız bir anda ilahi bir güç gelip elinizden tutar ya, öyle bir şey oldu diyebilirim. Tanımadığım bir anne başka bir sayfada çocuğuna aldırdığı uyku eğitiminden sonra hayatının ne derece düzene girdiğini anlatıyor. O an aklıma bir gün Instagram’da dolaşırken keşfettiğim ve ne olur ne olmaz diye takip etmeye başladığım ama zaman bulup inceleyemediğim biri geldi, o biri bizim uyku perimiz Tuğçe Hanım’dı ve ertesi gün gündüz ilk işim kendisine bir mesaj yazıp, bana yardımcı olmasını rica etmek oldu. Hani yıllardır tanışırsınız, araya biraz zaman girer kaldığınız yerden devam edersiniz ya öyle bir aile dostumuz ile konuşuyormuşum gibi ısındım kendisine ilk günden. Tüm samimiyetiyle yardımcı olacağını hissettirdi bana ve aslında içten içe başarabileceğimize hiç inanmadığım ama olmasını çok arzuladığım düzenli uyku için kolları sıvadık. Bebeklerimiz ikiz olduğu için eşimin de müsait olduğu günlerde başladık eğitime ve baştan söyleyeyim, bu görevin başarı ile sonuçlanması için kararlılık şart. Dürüst olmam gerekirse başlangıçta çok pes etmeye kalkıştım ama eşim elimden tutup, beni yapabileceğimize inandırdı ve iyi ki de pes ettirmedi. Ve tabi ki uyku perimiz Tuğçe hanımın samimi desteği ve de hem bir anne, hem de psikolog olmasının verdiği güven duygusu en önemlisiydi. Her başım sıkıştığında yazdım kendisine ve her defasında beni olabilirlere değil, olacağa inandırdı. Büyük bir sabır ve kararlılığın sonucunda olmaz dediğim mucize gerçekleşti. İkizlerim aynı odada, aynı zamanda derin ve kaliteli uykunun tadını çıkarıyor, ben ise o vakitlerde ya dinleniyor, ya ev işi yapıyor, ya da kitap okuyorum. Sözüm en çok çoğul anneleri ya da birden fazla çocuğu olanlara; eğer siz de aynı durumdan muzdaripseniz lütfen kendinize de, bebeğinize de bir şans verin ve bu eğitimi muhakkak deneyin ve inanın hiç pişman olmayacaksınız. Ve siz Tuğçe hanım size ne kadar dua etsem azdır, iyi ki, iyi ki karşıma çıktınız be beni olabilir değil olacağa inandırdınız. Sizi seviyoruz uyku perimiz…

Merve Nur Yaldır, Yüsra, İstanbul

Ablacığım Yüsra’mız senin sayende artık daha huzurlu uyuyor. Hala inanamıyorum Yüsra’nın tek başına ve emmeden uyuyor olmasına. Geceleri her yarım saatte bir uyanmaları, emmeden uykuya geçememesi, saatlerce ayakta sallayıp tam yatıracakken uyanmaları, emmeden uykuya geçememesi, uyuduktan 5 dakika sonra uyanmaları… Bu süreç hiç bitmeyecek sandım. Tam pes ettim artık dayanamıyorum dediğim zamanda çıktın karşımıza, elimizden tuttun. Yeri geldi doktorumuz oldun, yeri geldi ablamız oldun, sabırla bizi dinledin, bekledin. Her ‘olmayacak abla Yüsra başaramayacak, uykusu düzelmeyecek’ dediğimde tekrar bana destek oldun, sabrı öğrettin, kararlılığı öğrettin. 14 günlük eğitim sürecimizin bitmesine rağmen bizi bırakmadın. Diş sıkıntısı, atak dönemi peşimizi bırakmadı ama sen hep yanımızdaydın, hala da öylesin. Yüsra artık tek başına, beşiğinde uyuyor, uyansa bile tekrar kısa sürede dalıyor. En önemlisi de geceleri kesintisiz uyuyor.Artık Yüsra mutlu, biz de çok mutluyuz. Sana ne desem, senin için ne yapsam az ablacım. Ben ve kızım çok şanslıyız, senin gibi bir abla edindiğimiz için, sen bizim şansımız oldun, yüzümüzü güldürdün. Şans peşini bırakmasın. Şimdi tereddüt edip cesaret edemeyenlere sesleniyorum. Hiçbir şey için geç değil, sadece kararlı olun ve kendinizi doğru kişiye bırakın. Doğru kişi, doğru yol ve kararlılık… Kilit nokta bu aslında. Bizim için doğru kişi Tuğçe Hanım’dı. Doğru yol; eğitim ve onun verdiği bilgiler, kararlılık ise tamamen size kalmış. Önce kendinize güvenin ve sonra başarmak için bir adım atın.

Damla Güner, Ayşe Defne, Bingöl

Hayatımıza sihirli değneğiyle dokunun canım psikoloğumuz :) Sizinle ilk konuştuğumuzda demiştim, eğer bir gün bu eğitime karar verirsem kesinlikle bu siz olmalıydınız. Kararı verdik ve sizinle bu yola çıktık. Başta kararlıydım ama Defne gibi memeye bağımlı bir bebeğin bağımsız uyuyabileceğini kafamda canlandıramıyordum. Bu yola çıktığımızda Defne 3 uyku uyuyan bir bebekti. Ama sorun memede uyuması, ayakta sallanarak uyuması, geceleri en az 10 defa uyanmasıydı. İtiraf ediyorum ki zor bir süreçti, kolay olmadı. Bu süreçte alerji, kabızlık atlattık ve üstüne diş çıkardık. Bazen tam pes ettim dediğim yerde kaldırdınız beni. Yola devam ettik. Ve geçiş sürecinde de yanımızdaydınız. Defne şu an günde 2 uyku yapıyor, kendi yatağında kendi başına uyuyor ve en önemlisi MUTLU uyanıyor. Her şeyi geçtim voleybol maçına gittiğimiz gün o kadar seste uyku saati gelince babasının kucağında uyuyan bir bebek oldu Defne. O gün dedim ki ‘tamam bu iş oldu’. Gündüz uykularımız düzenli olduğu için ben işlerimi rahatça yapıyorum. Yemeğimi rahatça yapıyorum. Allah sizden bin kere razı olsun. İyi ki ama iyi ki varsınız. İyi ki yolumuz kesişti. Bu süreçte her soruma sabırla verdiğiniz yanıtlar için, beni hep kararlı olmaya inandırdığınız için çok ama çok teşekküre derim. Biz artık çok mutlu bir aileyiz. Defne’den size turuncu bir kalp bırakıyorum. Her gördüğünüzde bizi hatırlamanız dileğiyle…

Sedef Helvacıoğlu, Doğa, Ankara

Allah sizden razı olsun, her şeyden önce insanlığınız için, sabrınız için çok teşekkürler. Herkese sizi tavsiye edeceğim kesinlikle.Nasıl anlatsam, nerden başlasam bilemiyorum…Öncelikle sizi tanıdığım için çok şanslıyım ve çok mutluyum. Bazı insanlar vardır, en zor anınızda yüreğinize dokunur, en yakınınız olur ve o büyük zorluğu aşmanıza yardımcı olur, sizden daha çok inanır, sabreder ve yol gösterir.En kaygılı, en endişeli olduğum bir anda, lohusa depresyonunun dibinde olduğum bir anda kesişti yollarımız sizinle. İzin günü olmasına rağmen, benim stresimi azaltmak, sırf ben rahatlayayım diye pazar günü eğitime başladık. Bebeğim 5 aylıkken kavustu yollarımız Tuğçe Hanım ile. Keşke daha erken kavuşsaymış diyorum. Uyku eğitimi konusunu gerçekten çok araştırdım ve gördüm ki artık insanların en zayıf noktasını ticaret haline getirmişler. Uykusuz bir annenin halinden bir anne anlayabilir elbet, bu anne bir de psikolog ise o en zor anınızda çok çok iyi gelir. Eşim aylardır yurtdışında görevde, annemin bel fıtığı var ve ben bu serüveni Tuğçe hanım ile tek başıma atlattım. O olmasaydı gerçekten başaramazdım. Tek olduğum için çok zorlandığım, hatta ümitsizliğe kapıldığım anlar oldu ama Tuğçe hanım hep yanımdaydı. O kadar araştırmadan sonra, bir akşam bebeğimin uyuması için tam 1,5 saat uğraştıktan sonra karar verdim Tuğçe Hanım ile görüşmeye. En büyük sıkıntımız gündüz uykularımızın çok kısa max 30 dakika olmasıydı.İlk defa 2 saat uyuduğunu gördüm miniğimin eğitim sürecinde. İyi ki bu yola Tuğçe Hanım gibi naif, sakin, ılımlı biriyle çıkmışım yoksa başaramazdım. Bu arada Tuğçe Hanım ile sözleştikten sonra birkaç danışanıyla görüştüm ve hepsi benimle aynı fikirdeydiler. Hepsi sonucun harika olduğunu ve bu süreçte doğru insanı seçtiklerini ifade ettiler. Hatta Serpil hanım her akşam sordu nasıl olduğumu, her ümitsizliğimde motive etti beni. Ben bile başarabildiysem herkes yapabilir diye düşünüyorum. Allah sizden razı olsun Tuğçe Hanım, bundan sonra hep dualarımda olacaksınız. Elinize, emeğinize, yüreğinize sağlık…

Şule Doğan, Leyla Vera, Antalya

Kızım Leyla Vera öyle zor bir çocuktu ki! Hatırlıyorum, 21 Eylül 2017 gözlerinde koca koca yaşlarla 3 kg bir emirgen koydular kucağıma. 5 dakikadır dünyadasın o gözündeki yaş ne? Emirgenliği de oraya kadarmış zaten. Sonra hep mama çocuğu oldu. Tabi mama devamında gaz, devamında kolik olduğunu öğrenmemiz, sürekli taşınmamız derken hep sallanmaya alıştı. Çatır çatır ayağımda salladım bir yıldan fazla zamandır. Bazen sinirlenip dozunu arttırıyordum sanki uyuyacakmış gibi. Onu uyutmak değil de bayılttığımın farkındaydım. Uzun süre babaannnesinde olduğumuz bir zaman artık dank etti. Belim, ayaklarım tutmuyordu, geceleri uyumuyordum. Ben mutsuz, o benden de mutsuz….Çocuk gibi çok ağladım ‘neden herkesin bebeği değil benimki diye’. Uzun zamandır ertelediğim (güya) çok karşı olduğum işi yapmamın zamanı gelmişti; UYKU EĞİTİMİ. Zaten sizi aylar öncesinden takip etmeye başlamıştım. Zor olacağını biliyorduk. Keza ilk iki gün kabus gibiydi. Ben sanıyordum ki aramızdaki bağ kopacak kızımla. Oysa ben onu hiç yalnız bırakmadım. İkinci günün sonunda ağlamasına bile izin vermedim. Bir sürü düzen değişikliği yaşamamıza rağmen, Leyla öyle güzel uyum sağladı ki duruma. Oldu yani, başardık. Artık sabaha karşı 1 defa uyanıyor. Oldu ki başka uyanırsa zaten kendi kendini uyutuyor. İnanılır gibi değil çünkü ben arabada bile sallıyordum onu. Bu olanlar sizin sayenizde. Sizi çok sevdik, çok teşekkür ederiz. Veeee biz yaptıysak herkes yapar eminim! Bugün mezun olduk, her şey yolunda!

Filiz Kalyoncu, Sare ve Hira, Adapazarı

Bugün Pazar ve ben sizi rahatsız etmek istedim ama neden? İkiz kızlarım Sare ve Hira, günde 3 kez sallanarak uyuyan ve gecede her uyandıklarında ayağımıza aldığımız kızlarımızın, artık yataklarına bıraktığımda kendileri uyuyor olmaları çok güzel bir duygu. Ayaklarım 3 haftadır ağrımıyor:) Çocukları uyutup 3 aylık bebekleri olan misafirliğe gittik. ( Sallanarak uyuyan sıkıntılı bir bebek)Çocukların uyku düzeninden konu açıldı. Eşimin o kadar mutlu olduğunu o zaman gördüm. Resmen işe mutlu gidiyorum, gece uykumu alıyorum. ‘ Filiz eğitim alacağım dediğinde ihtimal vermemiştim ama eğer düşünürseniz sakın geç kalmayın, biz geç bile kalmışız’ söylemlerini hayretle dinledim ve mutlu oldum. Sizden çok bahsettik, eve tedirgin geldim nazar değecek diye ama maşallah kızlarım mışıl mışıl uyumuşlar. İyi ki dedim :) Ve eşimle tartışmıyoruz. Akşamları bize vakit kalması, çocukları uyutup dışarı çıkabilmemiz çok güzel bir duygu. Çok zorlu süreçlerden geçmiş olmamıza rağmen (atak, hastalık, gündüz kısa uykular) üzerimizden elinizi eksik etmediniz ve başaracağıma hep inandırdınız. Şimdi çocuklarım çok daha kaliteli ve uzun uyuyorlar. Uyansalar dahi, kendileri uyuyabiliyorlar. Bunları yazıyorum, çünkü ben tek başıma ikiz annesi olarak başardıysam, herkes başarabilir.Hiç vazgeçmedim, zor da olsa elimden geleni yaptım, yaptık. Şimdi iyi ki diyorum, bütün samimiyetiniz için, yanımızda hep olduğunuz için teşekkür ederim size.

Merve Acar Zorlu, Akın, Abu Dhabi

Tuğçe hanım merhabalar, Sizinle Ocak ayı itibariyle çıktığımız yolda geldiğimiz noktayı hala tahayyül edemiyorum. Sanki 15 ay boyunca emzirerek, birçok farklı şekilde sallayarak, arabada gezdirerek çocuk uyutan biz değilmişiz gibi Akın beşiğinde 5 saniye bile söylense, bu akşam nesi var acaba diye düşünüyoruz.Kendi tecrübemi size özetlemek istiyorum, belki bunları okuyup cesaret edecek birileri olur. Öncelikle ben de birçok anne gibi size ulaşmadan önce sadece sizi takip ediyordum. Bazı annelerin tıpkı benim şu an yazdığım gibi size yazdığı paragrafları abartılı buluyordum hatta. Ne büyük yanılgı!Akın ilk 4 ay biberonla anne sütü aldı, kesinlikle emmiyordu. Sütüm tamamen kesilme sınırına geldiğinde bir karar alıp sadece annemle beraber 3 gün eve kapandım ve ‘ne olursa olsun’ emmesini sağlayacağım dedim. O gün boyunca ağlayışıyla eğitimin ilk akşamındaki ağlayışını kıyaslamıyorum bile…Sonuçta Akın şu an 16 aylık olmak üzere ve böyle giderse 2 yaşına kadar emecek, bu eğitime de aynı şekilde yaklaştık biz. Nihayetinde onun iyiliği için, ona rağmen.Bugün 20. Gün ve oğlum sabahları evdeki tüm mahmurluğu, tüm keyfiyle tek başına alıyor. Yaptığınız bir paylaşımda whatsapp’ınızda okunmamış 20 küsür mesaj göstergesi vardı. Bunu gördüğümde şunu düşündüm;‘Sırasıyla herkese mutlaka cevap verecektir’. Sizin bana verdiğiniz bu güven ve ne yaptığını bilen bir kişiyle karşı karşıya olduğuma emin olma hissi beni süreçten hiç koparmadan sonuca gitmeye itti. Her koşul için yarattığınız çözümler ve cevapladığınız tüm sorular için teşekkür ederim.Biz sizin emek ve desteklerinizle çok güzel bir başlangıç yaptık. Umuyorum siz de aileniz ve tüm sevdiklerinizle başarılı, mutlu bir yıl geçirirsiniz. Görüşmek dileğiyle…

Dilek Sağlam, Duru, İstanbul

Merhaba,.Benim adım Duru. Bundan bir ay öncesine kadar ailem beni destekli uyutmaya çalışıyordu. Annem dördüncü ayımı doldurmamı dört gözle beklemiş ve Tuğçe ablamla ön hazırlıkları tamamlamışlar. Bu 15-20 günlük süreçte annem, babam, Tuğçe Ablam ve ben iyi bir ekip olduk. Ben desteksiz uyumaya o kadar hazırdım ki ikinci gece uykuma hiç ağlamadan daldım. Gece uykularımda babam yanımdaydı. Onun varlığıyla bu süreci çok daha rahat geçirdim. Şimdi kendi kendime uyuyabiliyorum, sabahları etrafa gülücükler atarak uyanıyorum. Ayrıca uyku düzenli olduğu için gelişimim de hızlanmış, öyle diyorlar. Bana kendi kendime uyuma fırsatı tanıdıkları için ve bu süreçte her zaman yanımda oldukları için annem, babam ve Tuğçe ablama çok teşekkür ediyorum.

Tuğçe Küçükoğlu, Ata, Almanya

Merhaba Tuğçe Hanım, eğitimimizin sonuna geldik. Sizin sayenizde, sizin yardımınızla Ata’mız artık kendi yatağında2 dakikada uyuyor, isteyerek uyuyor, kendisi yatmak istiyor :) Birkaç ay önce hayalini bile edemiyordum hatta uyku eğitimine inanmıyordum. Benim çocuk sorunlu eğitilmez diyordum. Ama düşündüğümden kolay oldu. İyi ki de bulmuşum sizi. Bana daha önce hiç kimse sizin kadar yardımcı olmadı, olamadı. Çok memnun oldum, sayenizde o kadar rahatladık, o kadar mutluyuz ki, çok ama çok teşekkür ederiz ailecek…

Şeyma Sülemiş, Mert, İstanbul

Meğer internette okuduğumuz o uyku eğitimi başarıları gerçekmiş. Tabi ki sayenizde Tuğçe hanımcığım. O kadar uyku kitabı okumamıza rağmen siz olmadan bu eğitimi başarıyla bitiremezdik.Mert 10 aylık olana kadar geceleri uykusuz geçirdik, son zamanlarda yarım saatte bir uyanıyor, öğlenleri de hep ayakta sallanarak uyuyordu☹ Çok şükür ki yollarımız kesişti artık gerçekten kapıyı çekip çıkıyoruz ve kesintisiz uyuyor mucize gibi :) Eğitim bitmesine rağmen aile gibi olduk, bizi hiç bırakmadınız, iyi ki varsınız.

Şeyda Karadeniz, Kuzey, Trabzon

Hayallerimi gerçekleştiren psikoloğumuz,Ben de bir gün bu yazıyı yazabilecek miyim derken, bugün yazıyorum. İnanın içimden atlayıp, zıplamak geliyor. 2 ay geçti eğitimden sonra ve uyumanın verdiği mutluluk paha biçilemezmiş. Bize bunu öğrettiniz. Yapamayacağız dediğimiz her an şevkatle yaklaşıp ‘hayır bunu başarabilirsiniz, güvenin kendinize dediniz ve başardık :) KENDİ UYUYAN BEBEK=MUTLU AİLE demekmiş. İyi ki sizi tanımışım, iyi ki hayatımıza sihirli dokunuşlarınızla yön vermişsiniz. Çok teşekkür ederim. Bize mutlu bebek, mutlu aile olmayı öğrettiğiniz için…

Havva Atalay, Bilge, Antalya

Canım psikoloğum, aslında en çaresiz, en yorgun zamanında yetiştiniz. Herkesin uyku eğitimi neymiş derken ikimiz baş başa verip başardık. Benim kızım asla uyumaz, otomobilde bile ayakta sallıyorum, sizce olur mu? Benim kızım uyur mu? Saatlerce ayağımda sallıyorum bırakır mı? Yok yok olmaz derken hep gazladınız beni. İyi ki çıktınız karşıma, kızım bir kere bile ağlamadan uyuttuk kızımı. 14 gün geçti 1 ay 2 ay 3 ay derken 5 ay evet 5 aydır 1 kere bile sallamadım. 5 ayın sonunda sıkıştığımda her mesajıma cevap veren, gerekirse ailesinin vaktini danışanına harcayan, pamuk mu pamuk kalpli bir psikologsunuz. İyi ki varsınız, kızım mışıl mışıl her akşam 9 da uyurken, mısır dizi keyfi yapıyoruz, minnettarız.